Tuin voor 't Huys Dever

Locatie: Lisse
Opdracht: Tijdschrift Tuin en Landschap


“Een diepe buiging”
Een laat middeleeuwse tuin voor ‘t Huys
Dever. De tuinen uit deze tijd kenmerken zich door een aantal belangrijke basiselementen. Zo zijn de tuinen rechthoekig en verdeeld in verhoogde plantvakken. Deze verdeling ging vaak uit van een duidelijke symmetrie. Herkenbaar is ook de centrale ligging van een waterelement zoals een fontein of put.

In het ontwerp voor de toekomstige tuin zijn deze belangrijke kenmerken als basis genomen. Net als de oude fundamenten op het voorterrein laten zij, met hun vorm, de kern zien van het verleden. Een letterlijk fundament dat de basis vormt voor de rest van het ontwerp. Een duidelijk rechthoekig patroon is hiervan het resultaat. Strakke lijnen die de verhoogde groenvakken omlijsten en een waterelement in het middelpunt. Toch gebeurd er ook iets opvallends. De rechte lijnen worden doorkruist door diagonalen. Deze diagonalen vormen nieuwe paden die de bezoeker een andere zichtlijn biedt; zicht op ‘t Huys Dever.

Bijna onopgemerkt buigt de tuin zich eerbiedig naar de toren toe.

Dit eerbiedige gebaar richting de toren komt terug in de gekozen materialen en aanwezige elementen. Dit is letterlijk zichtbaar in de weerspiegeling van de toren in het water van de put. De winterharde witte waterlelie siert het wateroppervlak. De schoonheid van de bloem staat voor de puurheid (vanuit het hart), een prachtig symbool voor liefde en daarmee voor de bijzondere bruiloften die op deze plek zullen worden gevierd.

Het centrale punt in de tuin is verbonden met het hoofdpad. Dit pad leidt naar de ingang van de tuin in de zuid-oostelijke hoek. Deze wordt gemarkeerd door een strakke pergola, bestaande uit 4 delen (een getal dat een laat-middeleeuwse tuin kenmerkt). Terugkijkend op de toren vanuit de tuin biedt dit een prachtige omlijsting en benadrukt het de verbondenheid met de Ridderhofstad.