Een tweede leven: Grafschip

Opdracht: BNA
Locatie: Rotterdam
PUBLIEKSPRIJS

'Een scheepsgraf voor de Rotterdamse haven.'
Ten tijde van de vroege middeleeuwen werden hooggeplaatste zeelieden met schip en al begraven. Men geloofde dat de overledene met zijn schip naar het Walhalla kon varen en daar zijn eeuwige rust zou vinden. Vooral Noren en Vikingen zagen het als een grote eer om samen
met het schip ter aarde te worden besteld.
Vandaag de dag is het ondenkbaar dat een schipper zijn schip mee het graf in neemt. Niet alleen omdat de schepen vele malen groter zijn dan vroeger, maar vaak ook omdat men niet meer gelooft in een 'hiernamaals'.
Het leven na de dood in een 'Walhalla' of 'hiernamaals' kan worden gezien als een tweede leven. Vertaald naar de richtlijnen van de ideeënprijsvraag, willen wij het scheepsgraf nieuw leven inblazen.

Het nieuwe scheepsgraf
Een 177 meter lang containerschip dat zijn jaren op open zee achter zich heeft gelaten zal zijn laatste rustplek vinden te midden van de bedrijvigheid van de Rotterdamse Rijnmond. Uitkijkend over de voorbij varende jonge generatie schepen zal het een nieuwe rol vervullen; 'een tweede leven' als laatste rustplek voor zeelieden. Een plek voor een ieder die de wal en het water vaarwel heeft moeten zeggen maar het schip nooit wil (en nooit heeft willen)
verlaten. Een plaats die niet alleen plek biedt aan vooraanstaande overleden zeelieden maar aan eenieder die zich verbonden voelt met de haven en de zee.
Het oude vrachtschip, met een oppervlakte van ruim 5000m², wordt in een inham van de Maas geloodst. Het schip zal als het ware begraven worden door de grond eromheen te dempen en de romp te vullen met aarde. Het geheel zal worden omgetoverd tot een parkachtige omgeving.
De zeelieden kunnen onder het 'dek' worden begraven of in de voormalige scheepsbrug worden gecremeerd.
Het schip en zijn omgeving zullen op een dusdanige manier op elkaar worden afgestemd dat een vanzelfsprekende eenheid ontstaat. Een prettige, sfeervolle omgeving die zich zal uitstrekken over en rond het schip. Hierdoor wordt het niet alleen een plek voor familie en vrienden van de overledenen maar ook voor havenarbeiders en andere bezoekers.
Het schip zal een beeldbepalend en bijzonder element vormen in de omgeving.
Een plek voor een waardig afscheid en een tweede leven voor zowel de schipper als het schip.
Een verbond dat sterker is dan de dood.